Zo is het steeds wát. Vanmorgen ging er een alarm af. Ik dacht eigenlijk dat E er iets mee te maken had, want die was op weg naar de Chinees voor yoghurt bij het ontbijt, en draaide me nog maar eens om zoals immer bij dit soort gelegenheden teneinde niet in een of andere melée vertrappeld te worden. Twintig minuten later gierde het nog en verklaarde E, intussen weer terug, dat ze hier nou toch écht knetter van werd. Ik begon ter vergelijking over de oorlog en hoeveel erger het toen ...
Hop! Er is weer licht en de airco en de ijskast beginnen te herfunctioneren. Ook E is opnieuw terug want die was er natuurlijk meteen met een led-lantaarn op uit getrokken voor poolshoogte. De hele wijk was in duisternis. Afijn, dat zei ik, altijd wat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten