Vanmorgen vroeg op voor een fors ontbijt. Dan online check-in en boarding passes printen (op Windows in het Spaans). Voltallig bepakt op weg naar de drop-off van de Avalon-auto. Niet te vinden, bij het vliegveld na advies omgedraaid om naar Herédia te gaan, wat ons weer in SJ bracht. Èn ten slotte in Herédia. Om kort te gaan, na een uur of zo een taxi gehuurd om voor ons uit te rijden. Kon Avalon ook niet vinden, zelfs niet na een paar telefoontjes, dus na weer een half uur innig afscheid genomen en naar aeropuerto. Daar kwam tegen alle afspraken een chef van Avalon aanrennen die benieuwd was naar de code van de verzekering en toen de auto in ontvangst nam. Het kan haast niet anders of de taximan had hem nog eens gebeld. Zo zijn de Costariccensers.
Binnen bleek er zóveel tijd verspeeld dat er nauwelijks tijd was de koffers af te geven en helemaal niet voor een barbezoekje. Dat werd ditmaal meer dan goedgemaakt door een uiterst ontspannen vlucht op geweldige stoelen in een prachtig toestel. Duurde helaas maar anderhalf uur.
In Panama wachtte een niet te geloven vloed aan douaneprocedures die meer dan twee uur in beslag namen. Toen nog een uurtje met de shuttle van het hotel in Gamboa (nadat E die had gevonden want stond bij verkeerde exit) maar dan ook weer een meeslepend hotel en een kamer van 100 vierkante meter.
We zitten nu allebei in de Monkey Bar met een pilsje want het is snikheet. Van de frissche!
8 opmerkingen:
proost
is de bijbel nog heel?
o..elli..ik verheug me op heel veel meer van die prachtige foto's.
hoeveel albums gaan dit worden?
Morgen!
hahahaha. hier wel.
Spannend relaas weer, jullie weten de aandacht wel vast te houden hallo!
I'm beyond caring.
And so is Elli.
Vooruit met de geit (zoals meen ik Joop al eerder opmerkte).
Een reactie posten